هنگام امضای عقدنامه دقت کنید

 

 

مهریه

 

 

زوج‌های جوانی که برای رسمی کردن عقد زناشویی به دفاتر ثبت ازدواج می‌روند، حواسشان جمع باشد چرا که از مدتی قبل 2 شرط به شروط دفترچه‌های نکاح اضافه شده است؛ این دو شرط که با عنوان شروط 13 و 14 در این دفترچه‌ها آمده است، به نحوه پرداخت مهریه از سوی مرد تعلق دارد به گونه‌ای که شرط 13 به عندالمطالبه بودن و شرط 14 به عندالاستطاعه بودن مهریه اشاره دارد.
 
حتما عبارت عندالمطالبه را بارها شنیده اید. این عبارت در واقع همان شیوه پرداختی است که از زمان پدران و مادران ما و حتی قبل از آنها برای پرداخت مهریه زنان در نظر گرفته شده بود و به معنی آن بود که مرد موظف است به محض درخواست زن، مهریه او را تمام و کمال بپردازد. شرطی که خیلی وقت ها دردسرساز می شد و مردان زیادی را به زندان می انداخت.

اما عندالاستطاعه بودن به توان پرداخت مهریه از سوی مرد اشاره دارد، به صورتی که دریافت مبلغ تعیین شده از سوی زوجه منوط به توانایی مالی زوج است.

 پس خانمی که این گزینه را در عقدنامه‌اش انتخاب می‌کند، باید بداند که دیگر حقی در مطالبه مهریه بدون این که همسر توان پرداخت آن را داشته باشد، ندارد. البته قرار نیست همین اول کار دلتان را با این بحث ها بلرزانیم و نگرانتان کنیم. چون به هر حال انتخاب مهریه به میزان معقول، بهترین کاری است که می توانید انجام دهید و با آن خود و همسرتان را از شر آفت های مهریه بالا خلاص کنید و از آن مهم تر برکت را به زندگی تان راه دهید.

 

قصد ما تشویق شما به انتخاب مهریه بالا، استفاده از مهریه به عنوان اهرم فشار یا سخت گیری بر دامادها نیست. این مطلب صرفا جهت اطلاع و آگاهی عروس خانم هایی است که شاید خیلی در قید و بند اصطلاحات و عبارات عقدنامه شان نباشند

 

مهریه

 

اما الان بحث حقوقی ازدواج است و ما هم بنا نداریم در هشدار دادن و آگاهی دادن به شما کوتاهی کنیم. بنابراین بهتر است بدانید عندالاستطاعه بودن مهریه، با همه مزیت هایی که برای حفظ و دوام ازدواج و کرامت انسانی زن و مرد دارد، ممکن است زمانی مشکل ساز شود. بنابراین باید به برخی پیامدهای احتمالی آن هم توجه کرد.

 

بدون ‌شک استفاده از این دو شرط از ابتدا تکلیف زوج‌ها را مشخص می‌کند. برای همین لازم است آنها پیش از تصمیم به بستن پیمان زناشویی، موضع خود را درباره مهریه تعیین کنند. این موضوع باعث می‌شود دختر و پسر آگاهانه وارد زندگی مشترک شوند و زن از مهریه‌اش به عنوان اهرم فشار استفاده نکند و به دنبال عناصر دیگری برای استحکام زندگی‌اش باشد. البته این مساله در حالی این گونه نتیجه می‌دهد که در دفاتر ثبت ازدواج، زوج‌ها کاملا توجیه شوند و با چشم باز، آن را بپذیرند؛ اما درست نقطه مقابل این مساله هم وجود دارد.

 

عندالاستطاعه بودن به توان پرداخت مهریه از سوی مرد اشاره دارد، به صورتی که دریافت مبلغ تعیین شده از سوی زوجه منوط به توانایی مالی زوج است. پس خانمی که این گزینه را در عقدنامه‌اش انتخاب می‌کند، باید بداند که دیگر حقی در مطالبه مهریه بدون این که همسر توان پرداخت آن را داشته باشد، ندارد

 

 

 

 

درست است که بسیاری از مردها به خاطر ناتوانی در پرداخت مهریه، هم‌اکنون در زندان به سر می‌برند و شاید عده‌ای از آنان تنها طعمه زیاده‌خواهی‌های همسرانشان شده‌اند؛ اما اگر زنی پذیرفت تا در عقدنامه، گزینه عندالاستطاعه را انتخاب کند؛ ولی در طول زندگی، شوهر، به تعهدات اخلاقی‌اش عمل نکرد، دیگر برای زن دستاویزی برای احقاق حقوقش باقی نمی ماند.

از آن گذشته، ممکن است برخی مردان با وجود استطاعت مالی از روش هایی برای دور زدن قانون استفاده کنند تا خود را در محضر دادگاه فقیر و ندار جلوه دهند و از پرداخت مهریه همسرشان سر باز زنند. از سوی دیگر امکان دارد همسر چنین زنانی، دیگر خود را به همسرانشان بدهکار ندانند و با کوچک‌ترین تقاضایی از سوی زن، شالوده زندگی را متزلزل کنند.

 

 

به هر حال، قصد ما تشویق شما به انتخاب مهریه بالا، استفاده از مهریه به عنوان اهرم فشار یا سخت گیری بر دامادها نیست. این مطلب صرفا جهت اطلاع و آگاهی عروس خانم هایی است که شاید خیلی در قید و بند اصطلاحات و عبارات عقدنامه شان نباشند!

اما اگر همه چیز خوب پیش می رود و فکر می کنید که مو لای درز ازدواجتان نمی رود، آقا دامادها می توانند از فرصت به دست آمده در عقدنامه ها استفاده کنند و از همسرشان بخواهند با انتخاب بند عندالاستطاعه حمایت بیشتری از شوهرشان داشته باشند!

 

/ 0 نظر / 13 بازدید